X
بچه هایی که جنین شناسی می خونید این عیناْ همون مطالبه.جنین روی زرده تشکیل میشه و از زرده تغذیه می کنه.
سری های قبلی یادتون نره
امیدوارم خوشتون اومده باشه
به اون میکی موس بیابانی هم میگویند.
امیدوارم خوشتون بیاد.
“میکی موس بیابانی” ( Mickey Mouse of the desert )
موش دوپای گوش دراز بسیار شبیه به موش های معمولی است. پوست این حیوان پوشیده از خز قهوه ای مایل به قرمز است.این حیوان شکمی سفید و دمی دراز دارد.تنها تفاوت قابل تمایز این حیوان با یک موش معمولی ،گوش های بسیار درازش می باشد.گوش های این موش بسیار شبیه خرگوش است. دم این حیوان بین 150 و 162 میلی متر است.طول بدنش بین 70و 90 میلی متر می باشد.پاهای عقبی این حیوان بسیار بلند است و اندازه ی آن بین 40و 60 میلی متر می باشد.
دم دراز، پاهای عقبی بلند برای پریدن و به خصوص گوش خیلی درازی دارد. حرکات جهشی این موجود بسیار شبیه به کانگرو می باشد .
غذای این حیوان بیشتر حشرات است. موش گوش دراز شب ها به شکار می رود.این حیوان در فصل تابستان 2 یا 6 بچه موش بدنیا می آورد.
میکی موس بیابانی در اکثر اوقات روز در نقبی که به عنوان لانه برای خود در زیر زمین حفر کرده است پنهان می گردد و در ساعات شب از لانه ی خود خارج کشته و به شکار می پردازد .این پستاندار که موجودی بسیار چابک و سریع می باشد معمولا به ندرت به وسیله انسانها قابل رویت است .
این موش در بیابانهای چین و مغولستان یافت شده است .
ما فکر می کنیم اگر انسانها بدانند نسل این موجود در خطر نابودی قرار دارد او را مورد حمایت قرار خواهند داد.
بزرگترین سرمایه زمین تنوع زیستی آن است . این کره تنها متعلق به انسانهای امروز نیست باید برای حیات تمامی موجودات تلاش کنیم و آیندگان را از دیدن زیبایی های زمین محروم نکنیم .
بیاید با هم زیبایی های زمین را حفظ کنیم
باتشکر از تبیان و پزشک
به گزارش مهر، یکی از این گونه ها ماهی های دست دار صورتی هستند که تا کنون تنها چهار نمونه از این جانداران 10 سانتیمتری کشف شده است. زیستگاه این ماهی های عجیب در جزیره تاسمانی در استرالیا است. شناسایی این جانداران به عنوان گونه های جدید از سال 1999که آخرین نمونه از این ماهی ها دیده شده تا به حال به طول انجامیده است.
شناسایی این ماهی های عجیب بر اساس عواملی مانند تعداد مهره ها و پره های باله ها، رنگ آمیزی، اندازه گیری های نسبی ابعاد بدن و دیگر موارد انجام گرفته است. تمامی 14 گونه شناخته شده ماهی های دست دار در اعماق کم آبهای ساحلی جنوب استرالیا زندگی می کنند. به گفته دانشمندان حتی بر روی گونه های شناخته شده نیز مطالعات چندانی صورت نگرفته و اطلاعات محدودی از رفتار و بیولوژی آنها وجود دارد.
ماهی دست دار صورتی
ماهی های دست دار لکدار یکی از گونه های شناخته شده اما در حال انقراض از این ماهی ها هستند که در جزایر تاسمانی زندگی کرده و از دستهای خود برای راه رفتن در بستر دریا، جایی که به شکار بی مهرگان کوچک، کرمها و سخت پوستان می پردازد، استفاده می کند. حرکت آهسته این ماهی و اشتیاق آن برای ماندن در زیستگاهش این موجود را به هدفی دست یافتنی برای شکارچیان تبدیل کرده است. اما محققان معتقدند این جاندار سلاحی مخفی دارد، پوستی سمی که می تواند اکثر مهاجمان را در کمتر از یک ساعت از پا درآورد.
ماهی لکدار
ماهی دست دار سرخ از دیگر گونه های شناخته شده و در معرض انقراض در استرالیا است. به دلیل کم بودن تعداد این جانداران ماهی های دست دار سرخ چندان شهرتی ندارند.
یکی از گونههای شگفتانگیز اعماق اقیانوس که با زندگی در این محیط پیچیده سازگار شده، ماهی دنداننیش یا Anoplogaster cornuta است. این ماهی نسبت به جثهاش بزرگترین دندانهای اقیانوس را دارد و همین باعث شده ظاهر عجیب و ترسناکی داشته باشد.
این هیولای کوچک که میتواند تا عمق 4000 متری اقیانوس زندگی کند، اغلب از ماهیهای مرکب و دیگر ماهیها تغذیه میکند
با عرض سلام
در قسمت "درباره وبلاگ" توضيح مختصری درباره ي نويسندگان و هدفشون برای ساخت اين وبلاگ داده شد.
اين يه معرفی مختصر از نويسندگان:
من علی ۱۹ ساله دانشجوی ترم اول رشته ی پرستاری و خواهرم نيلوفر ۲۲ ساله فارغ التحصيل رشته ی زيست شناسی عمومی در مقطع کارشناسی.
اين هم يه معرفی مختصر از مطالب وبلاگ:
سعی مي کنيم که مطالب وبلاگ رو در چهار قالب و موضوع به عنوان های زيست شناسی جانوری، گياهی، ميکروبیولوژی و زيست شناسی انسانی پست کنيم.
دايرکتوری وبلاگ زيست شناسی جوان :
شما می توانيد از دايرکتوری زير موضوع و يا مطلب دلخواه خود را مشاهده کنيد.
اميدوارم که با نظر هاتون به ما کمک کنيد.
فرمانرو: جانوران
شاخه: طنابداران
رده: پستانداران
راسته: پریمات ها
خانواده: داوبنتونیده ها
گونه: D. madagascariensis
آی - آی نوعی لمور بومی ماداگاسکار است که در سواحل شرقی این جزیره زندگی می کند. این جاندار همانند جوندگان دندان های بلندی دارد و جایگاه بوم شناختی آن نیز همانند دارکوب می باشد. آی - آی بزرگترین پریمات شب بیدار است و بخاطر روش غیر معمولش برای یافتن غذا از بقیه متمایز می گردد. این حیوان در ابتدا به تنه ی درختان ضربه ی آهسته ای می زند و بعد از پیدا کردن جایی مناسب با دندان آن قسمت را جویده و با انگشت میانه درازش آن غذا که می تواند لارو حشرات یا چیز دیگری باشد را بیرون می کشد.
آی - آی ها تنها جنس از خانواده ی داوبنتنیده ها می باشند و این جاندار تنها گونه باقی مانده از آن جنس است و گونه ی دیگر که ( Daubentonia robusta ) نام دارد، حدود ۱۰۰۰ سال پیش منقرض شده است.
آی - آی در جنگل های بارانی واقع در ماداگاسکار زندگی می کند، این جاندار حدود ۲.۵ کیلوگرم ( ۵.۵ پوند ) وزن دارد این در حالی است که وزن جنس ماده آنها تفاوت چندانی با نرها ندارد و حدود ۵.۴ کیلوگرم ( ۵.۳ پوند ) می باشد. تنها را فهمیدن جنسیت آنها اندام های جنسی و وزنشان است زیرا این موجود هیچ رفتار دیگری مبتنی بر تعیین جنسیت خود نشان نمی دهد. اندازه تنه آنها ۳۰ تا ۳۷ سانتی متر ( ۱۲ تا ۱۵ اینچ ) است و دارای دمی با طول ۴۴ تا ۵۳ سانتی متر ( ۱۷ تا ۲۱ اینچ ) می باشند.
آی - آی بالغ سیاه یا قهوه ای تیره است که یک پوشش سفید رنگ در قسمت گردنش دارد. دم آن پر پشت و شبیه سنجاب است، دندان های ان بزرگند و در طول زندگی اش رشد می کنند، و پوزه ی آن نیز همانند راکون هاست.
این جاندار نیم ساعت قبل از غروب آفتاب یا ۳ ساعت بعد از آن شروع به جستجوی غذا می کند و ۸۰ ٪ شب را به این کار می پردازد به گونه ای که آنها هر شب حدود ۴ کیلومتر ( ۲.۵ مایل ) در بین درختان حرکت می کنند. غذای آنها معمولا آجیل است ولی لارو، میوه، شهد گل، دانه ی میوه و قارچ نیز می خورد.
سومین حیوان معرفی شده در این طبقه بندی نوعی نوعی میمون با یک بینی بسیار بزرگ است. این بینی به خصوص در نرها بزرگتر است و در نمونه های سالمندتر حتی می تواند به 17 سانتیمتر نیز برسد. این حیوان در حدود 70 سانتیمتر قد دارد و در جنگلهای حاره ای بورنئو زندگی می کند.
در ادامه تصاویری از این عجیب ترین جانوران دنیا ارائه می شوند: (جالب اینجاست که چهار مورد از این حیوانات عجیب قبلا تو این وبلاگ معرفی شدند و سعی می شود در آینده ی نزدیک چند تادیگه هم معرفی بشن)
سمت راست: آکسولوتل - سمت چپ: گورکن کلامیدفور ساکن آمریکای جنوبی
سمت راست: میمون بینی دراز- سمت چپ: خرگوش مودار
سمت راست: خوک خرطوم دراز مالایا ساکن آسیای جنوب شرقی و آمریکای مرکزی و جنوبی
سمت چپ: ماهی حبابی ساکن آبهای دریاچه های تاسمانی در استرالیا
سمت راست: خرس مالزیایی، کوچکترین خرس دنیا ساکن جنگلهای حاره ای آسیای جنوب شرقی
سمت چپ: "آی- آی"، نوعی میمون ساکن ماداگاسکار
سمت راست: کلامیدوسور نوعی خزنده حشره خوار ساکن شمال استرالیا و گینه نو
سمت چپ: موش کور پوزه ستاره ای ساکن شرق کانادا و آمریکای شمال شرقی
۹)طوطی ماهی قرمز: حاصل پیوند ماهی قرمز و ماهی سیکلید میداس. اولین بار در تایوان در سال 1986 تولید شد.
۱۰)قرقاول دو رگه: حاصل پیوند قرقاول طلایی و قرقاول آمرست که رنگی متفاوت از والدین دارد.
قورباغه شيشه ای ( Hyalinobatrachium valerioi )، موجودی بسيار کوچک است. در زمان بلوغ طول بدن جنس نر از ۱۹.۵ تا ۲۴ ميلي متر و طول بدن جنس ماده از ۲۴.۵ تا ۲۶ ميلی متر در تغيير است. در تصوير زير جنس ماده قورباغه ی بالايی و جنس نر قورباغه ی پايينی می باشد.
اين قورباغه از آن جهت شيشه ای ناميده شده است که سطح شکمی آن شفاف است، قلب آنها به رنگ قرمز قابل مشاهده است ولی لوله گوارشی، پريکارد و کبد توسط پوسته ای سفيد رنگ و گوانينی پوشانده شده اند. البته سطح پشتی آنها شفاف نيست و سبز رنگ می باشد. اين قورباغه در سطح پشتی خود خال های بزرگ زرد رنگ و دانه هاي کوچک سياه رنگی هم دارند. اين موجود سر و پوزه بزرگی دارد که هم از نمای نيمرخ و هم از بالا قابل مشاهده است. چشم ها دارای عنبيه طلائی هستند و خيلی برجسته نيستند، پرده صماخ آنها فرقی با ديگر گونه ها نمي کند، ديسک های ديجيتالی در آنها مشاهده می شود، اولين انگشت از انگشت بعدی بلند تر است و بين آنها پرده ای وجود دارد.
اين گونه قورباغه را می توان در کلمبيا، کاستا ريکا، اکواودور و پاناما يافت.
هر جنس نر برای خود يک قلمرو دارد که هرگاه قورباغه ی نری وارد قلمرو ديگری شد، قورباغه صاحب قلمرو با جير جير کردن سعی بر بيرون راندن قورباغه مزاحم می شود، ولی اگر موفق به بيرون راندن آن نشد با او به مبارزه رفته و از قلمرو خود دفاع می کند.
ترجمه شده و با کمی تصرف
بزمجه گردن چین دار ( Chlamydosaurus kingii ) به دلیل داشت طوقی بزرگ از جنس پوست که معمولا آن را بر خلاخ جهت سر و گردنش تا می زند به این اسم معروف شده است. این موجود پوست حاشیه گردنش را با کمک تیغه های غضروفی بلندی باز می کند. آنها وقتی که احساس خطر می کنند، دهانشان را باز می کنند و خطوطی به رنگ صورتی روشن و زرد را نشان می دهند، و همچنین با گسترده کردن طوق گردن، فلس های آن را به رنگهای نارنجی روشن و قرمز در می آورند.
طول بزمجه گردن چین دار بالغ ممکن است در مجموع به یک متر برسد. آنها اغلب مثل چهارپایان راه می روند. آنها وقتی از چیزی می ترسند، در ابتدا با هر چهار اندام حرکتی شروع به دویدن کرده و سپس سرعت خود را با دویدن روی دو پا زیاد می کنند. جثه ی جنسیت نر در این گونه چه در نوزادی و چه در بلوغ از چثه ی ماده بسیار بزرگتر است. آنها اگر حس کنند که واکنش های ذکر شده برای ترساندن موجود مهاجم موثر نیست، به سرعت به طرف نزدیکترین درخت دویده و با بالا رفتن از آن خود را به نقطه ای امن می رساند و با کمک گرفتن از قدرت استتار خود را مخفی نگه می دارند.
بزمجه گردن چین دار در نواحی جنوبی گینه نو، مناطق غربی استرالیا ( کیمبرلی ) و مناطق شمالی آن یافت می شود. آنها در فصول گرم سال ( آوریل و اوت ) کمترین تحرک را دارند. همچنین این بزمجه در فصول مرطوب سال ( سپتامبر و اکتبر ) تولید مثل می کنند. انها اغلب برای انتخاب جفت با نر های دیگر مبارزه می کنند، ملاک برنده شدن در این مبارزه ها داشتن طوق وسیع تر و قدرت بیشتر است.
منبع: http://en.wikipedia.org/wiki/Frill-necked_Lizard
ترجمه شده و با کمی تصرف
تمساح هندی ( Gavialis gangeticus )، یکی از دو گونه ی باقی مانده از خانواده ی گاویالیده هاست، خانواده گاویالیده ها به عنوان گروهی از خزندگان تمساح مانند که دارای فکی بلند و باریک می باشند، شناخته می شوند. گونه تمساح هندی شدیدا در معرض خطر انقراض قرار دارد. همچنین این گونه یکی از طویل ترین نوع تمساح ها شناخته می شود.
طول متوسط این گونه بین ۳.۶ تا ۴.۵ متر ( ۱۲.۲ تا ۱۵.۵ فوت ) است، و حداکثر اندازه ای که برای این گونه گزارش شده است طولی به اندازه ی ۵ متر ( ۱۶.۵ فوت ) و وزنی برابر با ۶۸۰ کیلوگرم ( ۱۵۰۰ پوند ) می باشد، البته این در صورتی است که در صد سال پیش این تمساح در اندزه های ۶.۵ تا ۷ متری نیز یافت می شدند.
ساختمان عضلانی موجود در پای تمساح هندی به گونه ای است که قادر نیست تنه خود را از روی زمین بلند کند تا بتواند به سرعت راه برود. این نوع تمساح فقط قادر است که بدن خود را روی زمین بکشاند البته در مواقع ضرورت می تواند این کار را با سرعت نیز انجام دهد. در هنگام شنا کردن در آب این موجود سریع ترین نوع تمساح در جهان است، ساختار پا، دم بزرگ و فک باریک آن عوامل تسریع در حرکت آنهاست.
نوزادان تمساح هندی از حشرات، لارو ها و قورباغه های کوچک تغذیه می کنند این در حالی است، افراد بالغ این گونه معمولا ماهی و در بعضی از مواقع از لاشه ی حیوانات مرده تغذیه می کنند.
این موجود چندین سال پیش در بوتان، بنگلادش، هند، میانمار و پاکستان یافت می شد که تعداد اندکی از آنها فقط هند و نپال باقی مانده اند. البته طی کاوش های اخیر در ایران محققان به طور غیر قابل باوری تعدادی از این گونه را در نواحی جیرفت پیدا کرده اند.
منبع : http://en.wikipedia.org/wiki/Gharial
http://www.sciencemag.org/cgi/content/summary/304/5674/1096b?ck=nck
ترجمه شده و با کمی تصرف
حباب ماهی ( Psychrolutes marcidus ) بی شک یکی از زشت ترین و منزجرترین موجودات ساکن آبهاست. این نوع ماهی ها در قسمت های عمیق و دور از سواحل قاره استرالیا و تاسمانی زندگی می کنند.
به خاطر عدم دسترسی به محل زندگی آنها، این نوع ماهی ها به ندرت توسط انسان مشاهده می گردند. حباب ماهی ها در اعماق اقیانوس ها یافت می شوند، به طوری که فشار آب در آنجا چندین بار بیشتر از سطح آب است، معمولا در این عمق از آب کیسه ی هوای ماهی ها به خوبی عمل نمی کند. گوشت این نوع ماهی ها مانند توده ی ژلاتینی است که این ماده چگالی کمتری نسبت به آب دارد. و این خصوصیت منحصر به فرد به حباب ماهی ها این اجازه را می دهد که بدون صرف انرژی نزدیک به کف اقیانوس ها شناور باشند.
کمبود نسبی ماهیچه در حباب ماهی ها نه تنها برای آنها زیان آور نیست بلکه مفید نیز می باشد زیرا آنها را قادر می سازد تا به راحتی موجوداتی که در جلوی آن معلقند را ببلعد.
اما این ماهی ها گهگاهی به دام صیادان ماهی می افتند.
منبع: http://www.thejump.net/id/blobfish.htm
http://filaman.ifm-geomar.de/Summary/SpeciesSummary.php?id=14347
ترجمه شده و با کمی تصرف
میمون دماغ دراز ( Nasalis larvatus )، میمونی با رنگ قهوه ای متمایل به قرمز است که معمولا روی درختان یافت می شود. این میمون تنها گونه جنس ( Nasalis ) است.
خصوصیت منحصر به فرد این گونه از میمون ها این است که جنسیت نر آنها دارای دماغ بزرگ و درازی هستند و هنوز دلیل روشنی برای این خصیصه وجود ندارد، ولی نظریه های مبنی بر بزرگ بودن دماغ این میمون ها داده شده است، یکی از این فرضیه این است که شاید بزرگی دماغشان برای انتخاب جفت موثر است. و جنس ماده ی این گونه از میمونها نر هایی که دارای دماغ بزرگ تری هستند را به بقیه ترجیح می دهند، که این اتفاق باعث شده است نر ها با دماغ بزرگتر با گذشت زمان افزایش بیابند.
در این گونه، نر ها بسیار بزرگتر از ماده ها هستند، طول آنها به ۷۲ سانتی متر ( ۲۸ اینچ ) و وزنشان بیش از ۲۴ کیلوگرم ( ۵۳ پوند ) و طول دم آنها بیش از ۷۵ سانتی متر است، این در حالی است که جنس ماده حاوی طولی بیش از ۶۰ سانتی متر و وزنی بیش از ۱۲ کیلو گرم ( ۲۶ پوند ) می باشد.
همچنین میمون دماغ دراز شکم بزرگی دارد که ناشی از نوع غذایی است که می خورند. دستگاه گوارش این میمون ها به قسمتهای مختلف و فلور روده ی مشخص تقسیم شده است، که به هضم برگ ها کمک می کند. این گونه فرایند های گوارشی گاز زیادی تولید می کنند و باعث می شود که شکم این میمون ها بیش از پیش بزرگ شود. اثر جانبی این نوع دستگاه گوارش بی نظیر این است که این گونه میمون ها بر خلاف میمون های دیگر قادر به هضم کردن میوه های رسیده نیستند. رژیم غذایی این گونه عمدتا حاوی میوه ها، دانه ها و برگ هاست.
این نوع میمون ها جز گونه های در خطر انقراض می باشند.
منبع : http://smackamack.wordpress.com/2009/04/22/animal-of-the-week-nasalis-larvatus-long-nosed-monkey
فرمانرو: جانوران
شاخه: طنابداران
رده: پستانداران
راسته: حشرهخواران
خانواده: کورموشها
سرده: کوندیلورا
گونه: C. cristata
موش کور ستاره ای کوچک در کانادا و آمریکای شرقی پیدا شد و این موجود تنها عضو گروه Condylurini و نژاد Condylura است.
موش دماغ ستاره ای (نام علمی: Condylura cristata) موشکور کوچکی است از خانواده کورموشها (Talpidae)، که در شرق کانادا و شمال شرقی آمریکا یافت میشود. این موجود تنها عضو گروه (Condylurini) و نژاد (Condylura) است.
موش کور ستاره ای در زمینهای پست و نم دار زندگی می کند و از بی مهرگان ریز، حشرات دریایی، کرم ها و نرم تنان تغذیه می کند. شناگری ماهریست و قادر است تا در انتهای جویبارها و دریاچه ها به دنبال غذا بگردد. این موجود مانند دیگر موجودات گروه خود به منظور یافتن غذا سطوح کم عمق را حفر کرده و تونلهایی به وجود می آورد که اغلب موجب خروج آبهای زیرزمینی می شود. موش کور ستاره ای روز و شب و حتی در زمستانها نیز فعال است. تونلهای این موجود در میان برف و شنای وی در میان آبهای یخ زده دیده شده است. درمورد زندگی موش کور ستاره ای اطلاعات زادی در دسترس نیست اما به نظر می رسد که به صورت کلونی زندگی می کنند.
بدن موش کور ستاره ای پوشیده از پرهای مشکی- قهوه ای است که آب را به خود جذب نمی کنند، دارای پاهایی بزرگ و سنگین و دمی کلفت و بلند به منظور انبار چربی برای فصل تخم گذاری است. طول جنس نر و بالغ این موجود 15 الی 20 سانتی متر و وزن آن در حدود 55 گرم و دارای 44 دندان است. مشخصه بارز موش کور ستاره ای وجود 22 شاخک گوشتی صورتی رنگ در انتهای بینی اش است که
گمان میرود این شاخکهای بسیار حساس با استفاده از تشخیص جریان الکتریکی در شکار، غذا را شناسایی میکنند. موش ستارهپوزه به تنها ۲۳۰ میلی ثانیه از شناسایی تا مصرف شکار احتیاج دارد و از این لحاظ سریعترین پستاندار شناخته میشود.
منبع : http://en.wikipedia.org/wiki/Star-nosed_Mole
ترجمه شده و با کمی تصرف
کد لوگوی ما
